بلورین گردنش در طوق سازی

سرینش ساق را سیماب می داد

به گیسوی رسن وار از پس پشت

چو افعی هر که را می دید می کشت

بدان مشگین رسن می کرد بازی

دلی کز عشق آن گردن همی مرد

رسن در گردنش با خود همی برد