جهان بدعهد بود اندیشه می کرد

چو خسرو در بنفشه یاسمن یافت

ز پیری در جوانی یاس من یافت

اگرچه نیک عهدی پیشه می کرد

گهی بر تخت زرین نرد می باخت

گهی شبدیز را چون بخت می تاخت

گهی می کرد شهد باربد نوش