ما را چه محل که چون تو شاهی

توقیع کرم در آستینت

آورده برات رستگاران

از بهر چو ما گناهکاران

در سایه خود کند پناهی

زآنجا که تو روشن آفتابی

بر ما نه شگفت اگر نتابی