در سایه خود کند پناهی

آورده برات رستگاران

از بهر چو ما گناهکاران

ما را چه محل که چون تو شاهی

زآنجا که تو روشن آفتابی

بر ما نه شگفت اگر نتابی

دریای مروتست رایت