زآنجا که تو روشن آفتابی

از بهر چو ما گناهکاران

ما را چه محل که چون تو شاهی

در سایه خود کند پناهی

بر ما نه شگفت اگر نتابی

دریای مروتست رایت

خضرای نبوتست جایت