بر ما نه شگفت اگر نتابی

ما را چه محل که چون تو شاهی

در سایه خود کند پناهی

زآنجا که تو روشن آفتابی

دریای مروتست رایت

خضرای نبوتست جایت

شد بی تو به خلق بر مروت