گفتی که پریست آن پریوش

از بس که به سایه راز می گفت

همسایه او به شب نمی خفت

می ساخت میان آب و آتش

خنیاگر زن صریر دوک است

تیر آلت جعبه ملوکست

او دوک دو سرفکنده از چنگ