من ماه و تو آفتابی از نور

خاری زره تو گلستانیست

خضرا دمنی ز خضر دامن

در ساز چو آب خضر با من

چشمی به تو می گشایم از دور

عذر قدمم به باز ماندن

دانی که خطاست بر تو خواندن