در دیده مور بود جایش

می زیست چنانکه مرگ از او به

گه قبله ز گور یار می ساخت

گاه از پس گور دشت می تاخت

وز گور به گور بود پایش

وآخر چو به کار خویش درماند

او نیز رحیل نامه برخواند