خوشتر آن شد که هرکسی به نهفت

این نه کنیت هژبر و آن ضرغام

کس ندیدم که کارزاری کرد

چون گه کار بود کاری کرد

گوید افسوس شاه ما که بخفت

می خورد وز کسی نیارد یاد

از چنین شه کسی نباشد شاد