از چنین شه کسی نباشد شاد

خوشتر آن شد که هرکسی به نهفت

گوید افسوس شاه ما که بخفت

می خورد وز کسی نیارد یاد

گرچه من می خورم چنان نخورم

که ز مستی غم جهان نخورم

گر خورم حوضه می از کف حور