گوید افسوس شاه ما که بخفت

کس ندیدم که کارزاری کرد

چون گه کار بود کاری کرد

خوشتر آن شد که هرکسی به نهفت

می خورد وز کسی نیارد یاد

از چنین شه کسی نباشد شاد

گرچه من می خورم چنان نخورم