دیده بودش چنان جهان افروز

بشر چون خوبی و جمالش دید

فتنه چشم و سحر خالش دید

آن پری چهره بود کاول روز

نعره ای زد چنانکه رفت از هوش

حلقه در گوش یار حلقه به گوش

چون چنان دید نوش لب بشتافت