بر درختست و می پزد هوسی

مغز ما را ز طیب هست نصیب

طیبتی نیز خوش بود با طیب

می نماید که آشنا نفسی

زیر خوانش ز روی دمسازی

تا کند با خیال ما بازی

گر نیاید بگو که خوان پیشست