ندانم که شب را چه احوال بود

که ناید در اندیشه هیچ کس

ز گرمی که چون برق پیمود راه

نشد گرمی خوابش از خوابگاه

شبی بود یا خود یکی سال بود

چو شاید که جانهای ما در دمی

برآید به پیرامن عالمی