اگر شد به یک لحظه وامد رواست

چو شاید که جانهای ما در دمی

برآید به پیرامن عالمی

تن او که صافی تر از جان ماست

به ار گوهر جان نثارش کنم

ثنا خوانی چار یارش کنم

گهر خر چهارند و گوهر چهار