که الماس از ارزیز باید شکست

مزن بیش از این لاف گردنکشی

که خاکی به گوهر نه از آتشی

بیارام و تندی رها کن ز دست

همان شیشه می که داری به چنگ

نگهدار و مستیز با خاره سنگ

جهانی چنین پرز نفط سپید