چنین آمدست از نقیبان پیر

بوم قایم انداز روی زمین

درین هم نبردی چو روباه و گرگ

تو سر کوچک آیی و من سر بزرگ

که با هیچ ناداشت کشتی مگیر

که بر جهد آن گز تو چیزی کند

بکوشد به جان تا ترا بفکند