زمان تا زمان مهرشان می فزود

سخن را کجا سر برافراختم

جهاندار با شاه چین چند روز

به رخشنده می بود رامش فروز

هم این را هم آن را جهان می ستود

بدو گفت روزی که دارم بسیچ

گرم پیش نارد فلک پای پیچ