چنان بر زن این دم که دادش دهی

نه چندان که تن نعل آتش کنیم

دمی را که سرمایه از زندگیست

به تلخی سپردن نه فرخندگیست

که بادش دهی گر به بادش دهی

فدا کن درم خوش دلی را بسیچ

که ارزان بود دل خریدن به هیچ