هر کسی را به تو این میل نباشد که مرا

هر گیاهی که به نوروز نجنبد حطب ست

جنبش سرو تو پنداری کز باد صباست

نه که از ناله مرغان چمن در طرب ست

کآفتابی تو و کوتاه نظر مرغ شب ست

خواهم اندر طلبت عمر به پایان آورد

گر چه راهم نه به اندازه پای طلب ست