دل بر نمک لبت کبابی

فرمان برمت به هر چه گویی

جان بر لب و چشم بر خطابست

ای روی تو از بهشت بابی

گفتم بزنم بر آتش آبی

وین آتش دل نه جای آبست

صبر از تو کسی نیاورد تاب