ای روی تو از بهشت بابی

هر چند که می کنی نکویی

فرمان برمت به هر چه گویی

جان بر لب و چشم بر خطابست

دل بر نمک لبت کبابی

گفتم بزنم بر آتش آبی

وین آتش دل نه جای آبست