فرمان برمت به هر چه گویی

چشمی و هزار چشمه آبست

تندی و جفا و زشتخویی

هر چند که می کنی نکویی

جان بر لب و چشم بر خطابست

ای روی تو از بهشت بابی

دل بر نمک لبت کبابی