جان بر لب و چشم بر خطابست

تندی و جفا و زشتخویی

هر چند که می کنی نکویی

فرمان برمت به هر چه گویی

ای روی تو از بهشت بابی

دل بر نمک لبت کبابی

گفتم بزنم بر آتش آبی