دل ضعیفم از آن کرد آه خون آلود

وجود خسته ام از عشق بی خبر می گشت

همای شخص من از آشیان شادی دور

چو مرغ حلق بریده به خاک بر می گشت

که در میانه خونابه جگر می گشت

چنان غریو برآورده بودم از غم عشق

که بر موافقتم زهره نوحه گر می گشت