یا مه چارده یا لعبت چین می گذرد

سرو اگر نیز تحول کند از جای به جای

نتوان گفت که زیباتر از این می گذرد

حور عین می گذرد در نظر سوختگان

کام از او کس نگرفتست مگر باد بهار

که بر آن زلف و بناگوش و جبین می گذرد

مردم زیر زمین رفتن او پندارند