آن نه می بود که دور از نظرت می خوردم

همه شب ذکر تو می رفت و مکرر می شد

چون شب آمد همه را دیده بیارامد و من

گفتی اندر بن مویم سر نشتر می شد

خون دل بود که از دیده به ساغر می شد

از خیال تو به هر سو که نظر می کردم

پیش چشمم در و دیوار مصور می شد