پیش چشمم در و دیوار مصور می شد

آن نه می بود که دور از نظرت می خوردم

خون دل بود که از دیده به ساغر می شد

از خیال تو به هر سو که نظر می کردم

چشم مجنون چو بخفتی همه لیلی دیدی

مدعی بود اگرش خواب میسر می شد

هوش می آمد و می رفت و نه دیدار تو را