هوش می آمد و می رفت و نه دیدار تو را

پیش چشمم در و دیوار مصور می شد

چشم مجنون چو بخفتی همه لیلی دیدی

مدعی بود اگرش خواب میسر می شد

می بدیدم نه خیالم ز برابر می شد

گاه چون عود بر آتش دل تنگم می سوخت

گاه چون مجمره ام دود به سر بر می شد