کسی بازداند که باهوش بود

به دیدار و گفتار جان پرورش

سراپای من دیده و گوش بود

نمی دانم این شب که چون روز شد

موذن غلط کرد بانگ نماز

مگر همچو من مست و مدهوش بود

بگفتیم و دشمن بدانست و دوست