امیدوار تو جمعی که روی بنمایی

که او به گوشه چشم التفات فرماید

بیا که دم به دمت یاد می رود هر چند

که یاد آب بجز تشنگی نیفزاید

اگر چه فتنه نشاید که روی بنماید

نخست خونم اگر می روی به قتل بریز

که گر نریزی از دیده ام بپالاید