که یاد آب بجز تشنگی نیفزاید

ز چشم غمزده خون می رود به حسرت آن

که او به گوشه چشم التفات فرماید

بیا که دم به دمت یاد می رود هر چند

امیدوار تو جمعی که روی بنمایی

اگر چه فتنه نشاید که روی بنماید

نخست خونم اگر می روی به قتل بریز