نظر بدوز که آن بی نظیر می آید

ز دست رفتم و بی دیدگان نمی دانند

که زخم های نظر بر بصیر می آید

همی خرامد و عقلم به طبع می گوید

جمال کعبه چنان می دواندم به نشاط

که خارهای مغیلان حریر می آید

نه آن چنان به تو مشغولم ای بهشتی رو