ملامتت نکنم گر چه بی وفا یاری

که روی نیز بکردی ز دوستان مفتول

من آنم ار تو نه آنی که بودی اندر عهد

به دوستی که نکردم ز دوستیت عدول

هزار جان عزیزت فدای طبع ملول

مرا گناه خودست ار ملامت تو برم

که عشق بار گران بود و من ظلوم جهول