مرا گناه خودست ار ملامت تو برم

به دوستی که نکردم ز دوستیت عدول

ملامتت نکنم گر چه بی وفا یاری

هزار جان عزیزت فدای طبع ملول

که عشق بار گران بود و من ظلوم جهول

گر آن چه بر سر من می رود ز دست فراق

علی التمام فروخوانم الحدیث یطول