هندوی چشم مبیناد رخ ترک تو باز

تو کجا و من سرگشته کجا می نگرم

سر زلفت ظلماتست و لبت آب حیات

در سواد سر زلفت به خطا می نگرم

گر به چین سر زلفت به خطا می نگرم

راه عشق تو درازست ولی سعدی وار

می روم وز سر حسرت به قفا می نگرم