گر به چین سر زلفت به خطا می نگرم

سر زلفت ظلماتست و لبت آب حیات

در سواد سر زلفت به خطا می نگرم

هندوی چشم مبیناد رخ ترک تو باز

راه عشق تو درازست ولی سعدی وار

می روم وز سر حسرت به قفا می نگرم