سر زلفت ظلماتست و لبت آب حیات

من به خاک کف پایت به وفا می نگرم

آفتابی تو و من ذره مسکین ضعیف

تو کجا و من سرگشته کجا می نگرم

در سواد سر زلفت به خطا می نگرم

هندوی چشم مبیناد رخ ترک تو باز

گر به چین سر زلفت به خطا می نگرم