گویند بدار دستش از دامن

چندین به مفارقت مرنجانم

ای راحت اندرون مجروحم

جمعیت خاطر پریشانم

تا دست بدارد از گریبانم

آن کس که مرا به باغ می خواند

بی روی تو می برد به زندانم