تو سنگ دل حکایت ما درنوشته ای

در هیچ حلقه نیست که یادت نمی رود

در هیچ بقعه نیست که تخمی نکشته ای

ما دفتر از حکایت عشقت نبسته ایم

زیب و فریب آدمیان را نهایتست

حوری مگر نه از گل آدم سرشته ای

از عنبر و بنفشه تو بر سر آمدست