از دوستی که دارم و غیرت که می برم

دامی نهاده ای که گرفتار می کنی

تو خود چه فتنه ای که به چشمان ترک مست

تاراج عقل مردم هشیار می کنی

خشم آیدم که چشم به اغیار می کنی

گفتی نظر خطاست تو دل می بری رواست

خود کرده جرم و خلق گنهکارمی کنی