مصرع نخست · شماره 107چو بذل تو کردم جوانی خویششاعرسعدیاثرسر آغازقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.104چو خسرو به رسمش قلم درکشید#105چو شد حالش از بینوایی تباه#106نبشت این حکایت به نزدیک شاه#107چو بذل تو کردم جوانی خویشانتخابشده108به هنگام پیری مرانم ز پیش#109غریبی که پر فتنه باشد سرش#110میازار و بیرون کن از کشورش#دربارهٔ این سطرسطر شماره 107 از «سر آغاز» است.سطر پیشیننبشت این حکایت به نزدیک شاه→سطر بعدیبه هنگام پیری مرانم ز پیش←
شاعرسعدیشاعرسعدیشاعرسعدیشاعرسعدی