مصرع دوم · شماره 110میازار و بیرون کن از کشورششاعرسعدیاثرسر آغازقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.107چو بذل تو کردم جوانی خویش#108به هنگام پیری مرانم ز پیش#109غریبی که پر فتنه باشد سرش#110میازار و بیرون کن از کشورشانتخابشده111تو گر خشم بروی نگیری رواست#112که خود خوی بد دشمنش در قفاست#113وگر پارسی باشدش زاد بوم#دربارهٔ این سطرسطر شماره 110 از «سر آغاز» است.سطر پیشینغریبی که پر فتنه باشد سرش→سطر بعدیتو گر خشم بروی نگیری رواست←
شاعرسعدیشاعرسعدیشاعرسعدیشاعرسعدی