مصرع نخست · شماره 109غریبی که پر فتنه باشد سرششاعرسعدیاثرسر آغازقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.106نبشت این حکایت به نزدیک شاه#107چو بذل تو کردم جوانی خویش#108به هنگام پیری مرانم ز پیش#109غریبی که پر فتنه باشد سرشانتخابشده110میازار و بیرون کن از کشورش#111تو گر خشم بروی نگیری رواست#112که خود خوی بد دشمنش در قفاست#دربارهٔ این سطرسطر شماره 109 از «سر آغاز» است.سطر پیشینبه هنگام پیری مرانم ز پیش→سطر بعدیمیازار و بیرون کن از کشورش←