کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی

مصرع دوم · شماره 108

به هنگام پیری مرانم ز پیش

شاعرسعدی

اثرسر آغاز

قالبسایر

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

105
چو شد حالش از بینوایی تباه
#
106
نبشت این حکایت به نزدیک شاه
#
107
چو بذل تو کردم جوانی خویش
#
108
به هنگام پیری مرانم ز پیش
انتخاب‌شده
109
غریبی که پر فتنه باشد سرش
#
110
میازار و بیرون کن از کشورش
#
111
تو گر خشم بروی نگیری رواست
#

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 108 از «سر آغاز» است.