کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی

مصرع نخست · شماره 113

وگر پارسی باشدش زاد بوم

شاعرسعدی

اثرسر آغاز

قالبسایر

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

110
میازار و بیرون کن از کشورش
#
111
تو گر خشم بروی نگیری رواست
#
112
که خود خوی بد دشمنش در قفاست
#
113
وگر پارسی باشدش زاد بوم
انتخاب‌شده
114
به صنعاش مفرست و سقلاب و روم
#
115
هم آن جا امانش مده تا به چاشت
#
116
نشاید بلا بر دگر کس گماشت
#

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 113 از «سر آغاز» است.