مصرع دوم · شماره 114به صنعاش مفرست و سقلاب و رومشاعرسعدیاثرسر آغازقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.111تو گر خشم بروی نگیری رواست#112که خود خوی بد دشمنش در قفاست#113وگر پارسی باشدش زاد بوم#114به صنعاش مفرست و سقلاب و رومانتخابشده115هم آن جا امانش مده تا به چاشت#116نشاید بلا بر دگر کس گماشت#117که گویند برگشته باد آن زمین#دربارهٔ این سطرسطر شماره 114 از «سر آغاز» است.سطر پیشینوگر پارسی باشدش زاد بوم→سطر بعدیهم آن جا امانش مده تا به چاشت←