مصرع دوم · شماره 156مگر آن کز او نام نیکو بماندشاعرسعدیاثرسر آغازقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.153جوانمرد و خوش خوی و بخشنده باش#154چو حق بر تو پاشد تو بر خلق پاش#155نیامد کس اندر جهان کو بماند#156مگر آن کز او نام نیکو بماندانتخابشده157نمرد آن که ماند پس از وی بجای#158پل و خانی و خان و مهمان سرای#159هر آن کو نماند از پسش یادگار#دربارهٔ این سطرسطر شماره 156 از «سر آغاز» است.سطر پیشیننیامد کس اندر جهان کو بماند→سطر بعدینمرد آن که ماند پس از وی بجای←