جوانمرد و خوش خوی و بخشنده باش

وگر خشم گیری شوند از تو سیر

درشتی و نرمی بهم در به است

چو رگ زن که جراح و مرهم نه است

چو حق بر تو پاشد تو بر خلق پاش

نیامد کس اندر جهان کو بماند

مگر آن کز او نام نیکو بماند